معماری، مدل‌سازی و کنترل سیستم‌های MPPT در سامانه‌های خورشیدی

با گسترش روزافزون استفاده از سامانه‌های فتوولتائیک، بهره‌برداری بهینه از توان تولیدی پنل‌های خورشیدی به یکی از چالش‌های مهم در طراحی سیستم‌های انرژی تبدیل شده است. از آنجا که نقطه توان بیشینه پنل‌های خورشیدی به شدت تحت تأثیر شرایط محیطی مانند تابش خورشید و دمای سلول قرار دارد، استفاده از روش‌های ردیابی نقطه توان بیشینه (Maximum Power Point Tracking - MPPT) برای استخراج حداکثر توان از آرایه‌های فتوولتائیک ضروری است.

در این دوره، ابتدا ساختار و معماری کلی سیستم‌های فتوولتائیک و جایگاه واحد MPPT در زنجیره تبدیل انرژی مورد بررسی قرار می‌گیرد. سپس مدل‌سازی الکتریکی سلول و آرایه فتوولتائیک و رفتار غیرخطی منحنی‌های ولتاژ–جریان و توان–ولتاژ تحلیل می‌شود تا مبنای فیزیکی و ریاضی مسئله ردیابی نقطه توان بیشینه به‌صورت دقیق تبیین گردد.

در ادامه، اصول عملکرد و پیاده‌سازی الگوریتم‌های مختلف MPPT بررسی می‌شود و روش‌های متداول از جمله Perturb and Observe و Incremental Conductance از دیدگاه عملکرد، سرعت همگرایی، دقت ردیابی و پایداری مورد تحلیل قرار می‌گیرند.

این دوره برای مهندسان برق، پژوهشگران حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر و دانشجویان مهندسی قدرت و الکترونیک قدرت طراحی شده است که قصد دارند با مبانی تحلیلی، مدل‌سازی و روش‌های کنترلی سیستم‌های MPPT در سامانه‌های خورشیدی آشنا شوند.