تعریف ضمایر اشاره

ضمیری که مرجع آن به اشاره مشخص شود جزء ضمایراشاره محسوب می‌شود. این، آن و ترکیبات حاصل از این دو به عنوان ضمایر اشاره هستند. اگر این واژ‌ه‌ها همراه با اسم بیایند، صفت اشاره و اگر جانشین اسم در جمله باشند به آن‌ها ضمایر اشاره می‌گویند. از ضمایر اشاره در زبان آلمانی برای اشاره به چیزها، افراد و یا حتی برای تاکید بر روی آن‌ها استفاده می‌شود. ضمایر اشاره در این زبان کاربردهای متفاوتی دارد و حتی به گونه‌ی بسیار متفاوت‌تری هم نسبت به زبان فارسی استفاده می‌شود. در ادامه با ساختار و نحوه‌ی استفاده از این ضمایر آشنا می‌شویم.

 

صفحه پیشنهادی: آموزش زبان آلمانی
آموزش عکاسی

 

انواع ضمایر اشاره در زبان آلمانی

ضمیرهای اشاره در آلمانی وابسته به اسمی که به جای آن قرا می‌گیرند یا به آن نسبت داده می‌شوند تغییر می‌کنند. اضافه شدن پسوند به ضمایر اشاره تغییراتی است که در این مورد مشاهده می‌شود. به جدول زیر توجه کنید:

جمع خنثی مونث مذکر
diese/die

diejenigen

dieselben

dieses/das

dasjenige

dasselbe

diese/die

diejenige

dieselbe

 

dieser/der

derjenige

derselbe

Nomonativفاعلی))
dieser

derjenigen

derselben

dieses

desjenigen

desselben

dieser

derjenigen

derselben

 

dieses

desjenigen

desselben

Genitive (مالکی)
diesen/denen

denjenigen

denselben

diesem/dem

demjenigen

demselben

dieser/der

derjenigen

derselben

 

diesem/dem

demjenigen

demselben

Dativ
diese/die

diejenigen

dieselben

dieses/das

dasjenige

dasselbe

diese/die

diejenige

dieselbe

 

diesen/den

denjenigen

denselben

akkusativ

 

مقاله پییشنهادی : حروف اضافه در زبان آلمانی

 

کاربرد ضمایر اشاره در زبان آلمانی

  1. برای اشاره به یک چیز خاص در بین یک مجموعه از چیزها از ضمایر اشاره‌ی dieser/diese/dieses(این یکی) یا jener/jene/jenes(آن یکی) استفاده می‌شود. به مثال‌های زیر توجه کنید:

Dieses Gebiet ist unbewohnt این منطقه خالی از سکنه است

Welches Auto möchten Sie kaufen, dieses oder jenes?

می‌خواهید کدام ماشین را بخرید، این یا آن؟

  1. هر زمان بخواهیم به طور خاص به کسی یا چیزی در جمع اشاره کنیم ضمایر اشاره‌ی der/die/das  یا derjenige (کسی که) و derselbe (همان که) به کار می‌بریم. به مثال‌های زیر توجه کنید:

Der kleine Hans hat gekommen هانس کوچولو که او را می‌شناسیم آمد

Hat sie einen neuen Freund ? – Nein , es ist derselbe wie neulich

آیا او یک دوست جدید دارد؟ – نه، او همان فرد دفعه قبلی است. (همان کسی است که قبلا هم بود)

  1. اگر بخواهیم روی چیزی به طور خاص تاکید کنیم معمولا از ضمایر اشاره‌ی der/die/das استفاده می‌کنیم. گاهی از (derjenige/diejenige(n یا derselbe/dieselbe/dasselbe هم استفاده می‌شود. به مثال‌های زیر توجه کنید:

Derjenige, der das Rätsel zuerst löst, bekommt einen Preis.            (کسی که، اول معما را حل کند، جایزه می‌گیرد.)

Das Mädchen hat blonde Haare دختر (مشخصی) موهایی طلایی دارد

  1. ممکن است از ضمایر اشاره در زبان آلمانی قبل از اسم‌ها نیز استفاده شود. این روش معمولا برای تاکید بر روی اسم‌ها انجام می‌شود. در این حالت برای تمییز این ضمایر و حرف تعریف، به معنای جمله و نحوه‌ی ادا کردن آن دقت کنید. به مثال زیر توجه کنید:

!Mit der Kleidung kommst du nicht in den Club

با این لباس، شما نمی‌توانید وارد این کلوپ شوید.

 

ضمایر اشاره در زبان آلمانی

نکات مهم ضمایر اشاره در زبان آلمانی

  • در زبان محاوره به ندرت از ضمایر اشاره‌ی jener/jene/jenes استفاده می‌شود. به جای آن از معمولا ازda   der/die/das  و یا dort der/die/das  استفاده می‌شود. به مثال زیر توجه کنید:

Die das getan haben soll, ist nicht mehr anwesend

آن کسی که بهتر است این را انجام بدهد، دیگر حاضر نیست.

  • ضمایر اشاره‌ی derjenige و derselbe کاملا مشابه هم برای تمامی حالت‌ها صرف می‌شوند.
  • ضمایر اشاره‌ی der/die/das دقیقا مانند ضمایر موصولی صرف می‌شوند. این نکته در حالت جمع dativ بسیار مهم است.
  • «Es» اسم بي‌طرف يا ختثي را نشان مي‌هد. این واژه در برخی از اصطلاحات با موضوع زمان، بخش‌های روز یا فصل‌های سال، آب و هوا و سلامتی.

_Wie spät ist es? Es ist 10.50 Uhr.

Es ist Nachmittag.  Es ist Sommer. _

Wie geht es Ihnen? Mir geht es heute nicht so gut. _

  • ضمیر اشاره‌ی “dies” برای اشاره به نزدیک به کار می‌رود.
  • در حالت مفعول بی واسطه فرم مذکر dieser به diesen تغییر می‌کند.
  • جمع شکل diese در حالت فاعلی و مفعولی مشابه هم است.

 

مقاله پییشنهادی : ساختار جمله در زبان آلمانی

 

خلاصه و جمع بندی ضمایر اشاره در زبان آلمانی

از ضمایر اشاره در زبان آلمانی برای نشان دادن افراد، چیزها و یا برای تاکید بر روی آن‌ها استفاده می‌کنیم. این ضمایر تنوع و کاربردهای مختلفی دارند. این ضمایر به جای حرف تعریف‌های معین در جلوی اسامی مذکر ، مونث ، خنثی قرار می‌گیرند. ضمایر اشاره مشابه حرف تعریف معین صرف می‌‎شوند. در بعضی موارد از ضمیرهای اشاره در آلمانی قبل از اسم‌ها نیز استفاده می‌شود. ضمایر اشاره متناسب با اسمی که جایگزین آن می‌شوند یا به آن نسبت داده می‌شوند در جملات تغییر می‌کنند.