بنبست فکری و تکرار راهحلهای همیشگی از مشکلات رایج در تصمیمگیریهای کاری و شخصی است. وقتی برای حل یک مسئله به گزینههای تازه نیاز دارید، میتوانید از بارش فکری یا طوفان فکری استفاده کنید؛ این دو نام به یک مفهوم اشاره دارند. هدف این روش، تولید ایدههای متعدد در زمانی محدود و بدون فیلتر، ساختار یا قضاوت اولیه است تا ذهن از چارچوبهای همیشگی فاصله بگیرد.
حل مسئله، ایدهپردازی و تفکر خلاق از مهارتهای نرم ضروری در محیط کار و زندگی هستند. افراد برای یادگیری ساختارمند این مهارتها از دوره های توسعه فردی استفاده میکنند. با شناخت قوانین پایه، مراحل برگزاری جلسه و تکنیکهای اجرایی طوفان فکری، میتوانید بدون گرفتار شدن در سکوت اعضا یا بحثهای بینتیجه، ایدههای خام را به راهحلهای عملیاتی تبدیل کنید.
بارش فکری یا طوفان فکری چیست و چه هدفی دارد؟
بارش فکری یا طوفان فکری (Brainstorming) روشی خلاقانه برای حل مسئله است. در این روش، افراد در یک بازه زمانی محدود ایدههای متعددی تولید و ثبت میکنند. همه راهحلها و پیشنهادهای فیالبداهه بدون فیلتر، ساختار یا قضاوت یادداشت میشوند؛ فرقی نمیکند ایده تازه باشد یا قدیمی، در آن لحظه قابل اجرا به نظر برسد یا بیارزش.
سازوکار این تکنیک به روش «تشخیص افتراقی» در پزشکی شباهت زیادی دارد. پزشکان با بررسی علائم بیمار، فرضیههای متعددی مطرح میکنند تا گزینههای نادرست را کنار بگذارند و به منشأ اصلی بیماری برسند. در طوفان فکری نیز هدف این است که با فهرست کردن همه احتمالات، راهحلهای ناکارآمد را حذف کنید و از بنبست فکری بیرون بیایید.
هدف اصلی بارش فکری، آزاد کردن ذهن از قیدوبندهای قدیمی و تشویق جریان آزاد افکار است. این روش به «تداعی ایده» کمک میکند: یک پیشنهاد ساده یا غیرمنطقی میتواند ایدهای دیگر را به ذهن بیاورد و با ترکیب یا تغییر آن، راهحلهای عملیاتی و نوآورانهای شکل بگیرد.
تاریخچه کوتاه شکلگیری طوفان فکری
الکس فایکنی آزبورن، مدیر تبلیغاتی آمریکایی، در سال ۱۹۴۲ میلادی، هنگام فعالیت در شرکت تبلیغاتی خود (BBDO)، پایههای اولیه این مفهوم را شکل داد. او متوجه شده بود که کارمندانش در کارزارهای تبلیغاتی ضعیف عمل میکنند و نمیتوانند ایدههای نوآورانه بسازند.
آزبورن برای رفع این مشکل جلسات گروهی برگزار کرد تا اعضا با همفکری یکدیگر ایدههایشان را مطرح کنند. بهبود کمیت و کیفیت ایدهها در این نشستها باعث شد او در سال ۱۹۵۳ این فرآیند را به شکل رسمی معرفی کند و در کتاب «تخیل کاربردی» (Applied Imagination) که در سال ۱۹۵۷ نیز منتشر شد، برای اولین بار اصطلاح طوفان فکری و قوانین آن را به کار ببرد.
چه زمانی به سراغ بارش فکری میرویم؟
در مهارتهای تصمیمگیری (Decision Making) و انتخاب میان انواع مدل های تصمیم گیری، برای حل یک مشکل به گزینههای متعدد (Alternative Generation) نیاز دارید. وقتی تنها یک راهحل پیش روی شماست، حق انتخابی ندارید و ناچارید همان مسیر را دنبال کنید. بارش فکری در چنین وضعیتی به ساختن گزینههای جدید کمک میکند. این تکنیک در شروع یک پروژه جدید کاربرد دارد و در طول توسعه و مدیریت محصول هم بارها استفاده میشود. برای نمونه، در استاندارد مدیریت پروژه (PMBOK)، طوفان فکری به عنوان ابزاری کاربردی برای نوشتن منشور پروژه، مدیریت محدوده و مدیریت ریسک معرفی شده است.
کسبوکارها و تیمها برای کارهایی مانند موارد زیر جلسه طوفان فکری برگزار میکنند:
- یافتن روشهایی برای کاهش هزینههای اولیه، یا کاهش هزینههای مالیاتی سازمان از طریق تشکیل جلسه میان حسابداران.
- یافتن ایده برای تولید محصولی جدید که سود شرکت را افزایش دهد، یا تصمیمگیری درباره تولید محتوایی که تعداد صفحات وبسایت را بیشتر کند.
- تدوین برنامه بازاریابی با تعیین هدف و چشمانداز برند، استراتژی تبلیغاتی، قیمتگذاری، تحلیل رقبا و درک مشتری.
- بررسی راههای جذب مشتری و افزایش فروش، از جمله افزایش تعداد مشتریان یا انتخاب یک استراتژی آموزشی جدید توسط مدرسان یک آموزشگاه.
چهار قانون بنیادین در جلسات بارش فکری
الکساندر فیکنی آزبورن چهار قانون پایه برای جهتدهی به جلسات بارش فکری تنظیم کرد. در کنار این چهار اصل، یک قاعده تکمیلی نیز وجود دارد که رعایت آن مانع تبدیل شدن جلسه به بحث و جدل میشود:

- بر کمیت ایدهها تمرکز کنید، نه کیفیت آنها. پیش از بررسی جدی هر گزینه، تا جای ممکن ایده بسازید. حتی اگر بسیاری از این ایدهها به نتیجه نرسند، تعداد زیاد آنها گرههای ذهنی اعضای تیم را باز میکند.
- انتقاد، تعصب و قضاوت را تا زمان اولویتبندی کنار بگذارید و هیچ ایدهای را نقد یا ارزیابی نکنید. پیشداوری و ایراد گرفتن باعث میشود افراد انگیزه خود را از دست بدهند و راهحلها را پیش از بیان، در ذهن خود حذف کنند.
- از ایدههای غیرمعمول و بهظاهر دیوانهوار استقبال کنید و پیشنهادهای عجیب یا احمقانه را سانسور نکنید. این پیشنهادها بیانگر تفکر خارج از چارچوب هستند و میتوان با تغییر دادن آنها به راهحلهای عملی رسید.
- ایدههای دیگران را ترکیب، بازنگری و توسعه دهید. در طوفان فکری، ایدههای قبلی و نظرهای سایر اعضای تیم نیز در کنار پیشنهادهای جدید جای دارند. آنها را بازنگری و با یکدیگر ترکیب کنید تا گسترش یابند و کارآمدتر شوند.
- از ادعای مالکیت و حقطلبی فردی بر ایدهها بپرهیزید؛ هیچکس نباید ایدهای را به نام خود ثبت کند. نسبت دادن یک نظر به فردی خاص باعث میشود دیگران برای جایگزین کردن آن با ایده خود تلاش کنند. فرد ایدهدهنده نیز در برابر اصلاح یا تکمیل مکرر نظرش توسط جمع موضعگیری خواهد کرد.
انواع بارش فکری: انفرادی بهتر است یا گروهی؟
بارش فکری را میتوان بهتنهایی یا در جلسات تیمی اجرا کرد. انتخاب میان این دو روش به پیچیدگی مسئله و شرایط کاری شما بستگی دارد. تفاوتهای اصلی آنها در جدول زیر آمده است:

| بارش فکری انفرادی | بارش فکری گروهی |
|---|---|
| کاربرد: حل مسائل سادهتر | کاربرد: حل مسئله در موقعیتهای پیچیده |
| مزایا: نبود بازداریهای اجتماعی، تمرکز بالا و آزادی عمل با قلم و کاغذ یا کامپیوتر | مزایا: تنوع دیدگاهها و تجربهها، الهام گرفتن از دیگران، ایجاد انرژی و تقویت پیوند تیمی |
| محدودیتها: احتمال خستگی، طاقتفرسا شدن فرآیند و نیاز به استراتژی شخصی برای حفظ نظم | محدودیتها: خطر از دست رفتن تمرکز یا خودسانسوری برخی اعضا به دلیل بازداریهای اجتماعی |
بارش فکری انفرادی
در بارش فکری انفرادی، بهتنهایی و با قلم و کاغذ یا یک برنامه کامپیوتری ایدهپردازی میکنید. برخی افراد ترجیح میدهند پیش از در میان گذاشتن دیدگاههای خود با دیگران، افکارشان را روی کاغذ بیاورند. طوفان فکری فردی از قوانین پایه پیروی میکند و برای حل مسائل سادهتر کارایی بیشتری دارد.
در این حالت، بازداریهای اجتماعی یا ترس از قضاوت دیگران وجود ندارد. وقتی ایدهها به جریان میافتند، میتوانید راهکارهای متعددی تولید کنید. بااینحال، ایدهپردازی تکنفره به یک استراتژی مشخص نیاز دارد تا بتوانید ذهن و نوشتههای خود را منظم نگه دارید و فرآیند برایتان خستهکننده و طاقتفرسا نشود.
بارش فکری گروهی
در طوفان فکری گروهی، دو نفر یا بیشتر برای حل موقعیتها و مسائل پیچیده همفکری میکنند. تنوع تجربه اعضا به گروه کمک میکند راحتتر به ایدههای خلاقانه برسند، از ذهنیت یکدیگر الهام بگیرند و یک ایده واحد را گسترش دهند.
در میان گذاشتن نظرها، انرژی جلسه را بالا میبرد و با ایجاد حس رفاقت، پیوند میان اعضای تیم را تقویت میکند. محدودیت این روش آن است که برخی افراد، به دلیل بازداریهای اجتماعی یا تمایل نداشتن به مشارکت کامل، تمرکز خود را در جمع از دست میدهند.
مراحل اجرای یک جلسه بارش فکری موفق (از آمادهسازی تا اجرا)
برای اینکه جلسه طوفان فکری با فهرستی از ایدههای ناتمام به پایان نرسد، باید فرآیند حل مسئله را با مراحل اجرای جلسه ترکیب کنید. شناسایی مشکل پیش از جلسه انجام میشود. تولید و انتخاب ایده در طول جلسه و اجرای راهحل پس از آن انجام میشود.
گام اول: برنامهریزی و آمادهسازی پیش از جلسه
پیش از ورود به اتاق جلسه، تیم و محیط را با این اقدامات آماده کنید:

- هدف و مسئله را روشن تعریف کنید. مشکل یا سؤال اصلی را صریح بیان کنید و آن را به یک هدف مشخص محدود نگه دارید. اطلاعات اولیه را چند روز پیش از جلسه برای اعضا بفرستید تا با آمادگی ذهنی وارد شوند.
- محیط جلسه را آماده کنید. مکانی آرام و با نور کافی، در دفتر کار یا یک کافیشاپ کمسروصدا، انتخاب کنید. ابزارهایی مثل تخته سفید، برگه یادداشت و خودکار را در دسترس بگذارید و خوراکی و نوشیدنی برای پذیرایی فراهم کنید.
- اعضا را از بخشها و نقشهای مختلف انتخاب کنید، چون افراد همفکر ایدههای مشابهی میدهند. تعداد شرکتکنندگان جلسه را به ۷ تا ۸ نفر محدود کنید یا گروههای کوچک ۳ نفره بسازید؛ مثلاً گروهی شامل یک طراح گرافیک، یک کدنویس و یک تستر.
- یک نفر را مسئول ثبت ایدهها کنید تا در پایان فهرستی واحد داشته باشید. برای جلسه زمان کافی در نظر بگیرید. اگر قرار است برخی اعضا پس از نیم ساعت جلسه را ترک کنند، آن را شروع نکنید.
گام دوم: تشریح مسئله و هدایت جلسه
برای هدایت جلسه و جلوگیری از پراکندگی ذهن اعضا، این اقدامات را به ترتیب انجام دهید:
- قوانین بارش فکری را روی کاغذ بنویسید و در معرض دید همه نصب کنید. از ابتدا مشخص کنید که افراد برای صحبت باید دست بالا ببرند یا هر زمان ایدهای دارند، میتوانند آن را مطرح کنند.
- اگر اعضای تیم با هم صمیمی نیستند، جلسه را با کمی شوخی و سرگرمی آغاز کنید تا فضای جمع راحتتر شود و ترس از بیان ایدههای عجیب از بین برود.
- مسئله اصلی و راهکارهایی را که در گذشته جواب دادهاند یا شکست خوردهاند، تشریح کنید. مسائل پیچیده را به بخشهای کوچکتر و سادهتر تقسیم کنید تا هر بخش مستقل بررسی شود.
- جلسه را در مسیری مشخص نگه دارید و هر بار روی یک ایده تمرکز کنید. اگر بحث به حاشیه رفت، تیم را به موضوع اصلی برگردانید.
- بدون برخورد آمرانه، ساکتترین افراد جمع را هم به صحبت تشویق کنید تا در حق کسی اجحاف نشود.
- در جلسات طولانی، برای استراحت وقفه بدهید تا اعضای تیم تمرکز خود را بازیابند.
- وقتی ایدهها و پاسخهای تازهای مطرح نمیشود و نظرها تکراری شدهاند، جلسه را متوقف کنید.
گام سوم: غربالگری، انتخاب ایده و اقدامات پس از جلسه
پس از پایان تولید ایده، باید فهرست خام را پالایش کنید و آن را به راهحلهای اجرایی تبدیل کنید:

- بررسی کنید که آیا پاسخهای ثبتشده واقعبینانه، قابل قبول و مرتبط با موضوع اصلی هستند یا خیر.
- نظرهای مشابه را در یک دسته قرار دهید و درباره آنها گفتوگو کنید. موارد تکراری یا نامرتبط را کنار بگذارید تا چند گزینه مفید باقی بماند.
- ایدههای باقیمانده را رتبهبندی کنید و با اعضای تیم بر سر راهحل نهایی به توافق برسید.
- برای اطمینان از اجرای راهحل انتخابشده، یک نفر را مسئول آن کنید.
- از مشارکتکنندگان قدردانی کنید و به آنها جایزه بدهید تا در جلسات بعدی با اشتیاق بیشتری شرکت کنند.
- اجرای راهحل نهایی را تا زمان تکمیل و رسیدن به نتیجه پیگیری کنید و بر روند آن نظارت داشته باشید.
تکنیکهای کاربردی بارش فکری برای ایدهپردازی
برای اجرای طوفان فکری روش واحدی وجود ندارد و در طول سالها، مدل سنتی آن تغییرات مختلفی کرده است. انتخاب تکنیک به شرایط تیم، از جمله حضوری یا دورکار بودن، ویژگیهای اعضا و نوع مسئله بستگی دارد. میتوانید برای جلوگیری از مشکلات رایج جلسه و هدایت ایدهپردازی از تکنیکهای زیر استفاده کنید.
مغزنویسی (Brainwriting) یا ذهننویسی
مغزنویسی (Brainwriting) روشی غیرکلامی برای طوفان فکری است. این روش دو مشکل بزرگ جلسات، یعنی «گفتوگوی نامتعادل» و «اثر لنگر انداختن» یا سوگیری نسبت به ایده اول را بهطور مستقیم کاهش میدهد. هر عضو در ۴ تا ۶ دقیقه، سه ایده مرتبط با موضوع روی کاغذ مینویسد.

سپس اعضا برگهها را به نفر سمت راست یا چپ میدهند تا دیگران از ایدههای نوشتهشده الهام بگیرند و نکات خود را اضافه کنند. پس از یک دور کامل چرخش برگهها، مجری ایدهها را با صدای بلند میخواند تا اعضا درباره آنها بحث و تصمیمگیری کنند. تیمهای دورکار میتوانند این فرآیند را در پلتفرم Slack اجرا کنند. برای جلوگیری از کمبود وقت و غرق شدن در ایدهها، تعداد شرکتکنندگان را حداکثر به ۱۰ نفر محدود کنید.
نقشه ذهنی (Mind Mapping) و تار عنکبوت
نقشه ذهنی به غلبه بر «اثر لنگر انداختن» کمک میکند، چون از ایده اول برای ساختن ایدههای تازه الهام میگیرد و حتی یک ایده اولیه نادرست را به چند پیشنهاد بهتر تبدیل میکند. در این روش و تکنیک تار عنکبوت، موضوع اصلی را وسط کاغذ یا تخته سفید بنویسید. راهحلهای احتمالی را با کشیدن خط به آن وصل کنید و ایدههای مرتبط را در لایههای بعدی شاخهبندی کنید. بدون توجه به تقارن شکل، هر رشته فکری را آزادانه ادامه دهید.

ایدهپردازی سریع (Rapid Ideation)، نگارش آزاد و کلمات مرتبط
در ایدهپردازی سریع، محدودیت زمانی مشخصی تعیین میکنید. همه افراد پیش از هرگونه بحث، بررسی یا نقد، تمام ایدههای خود را یادداشت میکنند. این کار مانع صحبت زودهنگام اعضا با یکدیگر میشود و اجازه نمیدهد ایدهها پیش از رشد و توسعه از بین بروند.
در نگارش آزاد نیز زنگ هشدار را تنظیم میکنید و تا پایان زمان، بدون توقف و بیتوجه به اشکالات نگارشی و دستور زبان مینویسید. در تکنیک کلمات مرتبط، شرکتکنندگان هر واژهای را که به موضوع ربط دارد، سریع و بدون تحلیل یا سانسور پیشنهاد میدهند.
طوفان فکری دایرهای (Round-robin) و تکنیک گروهی اسمی
در روش دایرهای (Round-robin)، اعضای تیم به نوبت یک ایده مطرح میکنند. تا وقتی نوبت یک بار در کل اتاق نچرخیده است، کسی اجازه نقد یا بیان ایده دوم را ندارد. گفتن جمله «من قبلاً ایدهام را گفتم» نیز ممنوع است و در پایان جلسه دوباره به سراغ آن فرد میروید.
تکنیک گروهی اسمی نیز به همه فرصتی برابر میدهد. اعضا ابتدا ایدههای خود را مینویسند و مجری به نوبت آنها را روی تخته ثبت میکند. در پایان، هر شرکتکننده فهرست نهایی روی تخته را در برگهای خالی کپی میکند و به ایدهها امتیاز میدهد تا رتبهبندی شوند.
تکنیک پلهپله (Stepladder)
این روش مانع قرار گرفتن تیم تحت تأثیر ایدههای اولیه یا افراد پرسروصدای اتاق میشود. مجری ابتدا موضوع را معرفی میکند و همه اعضا بهجز دو نفر از اتاق خارج میشوند. در تیمهای دورکار میتوان برای این کار از اتاقهای جداگانه در اپلیکیشن کنفرانس ویدیویی استفاده کرد.
دو عضو باقیمانده چند دقیقه با هم ایدهپردازی میکنند و سپس نفر سوم وارد میشود. او باید پیش از شنیدن بحثهای قبلی، ایدههای خودش را بیان کند. سایر اعضا نیز تکبهتک و به همین شکل به جمع اضافه میشوند. این تکنیک زمانبر است و برای گروههای کوچک کاربرد دارد.
انفجار ستاره (Starbursting) و تکنیک پنج چرا (تحلیل علل)
در تکنیک انفجار ستاره، ایدهتان را وسط تخته سفید بنویسید و یک ستاره ششضلعی دور آن بکشید. هر ضلع به یکی از این شش پرسش اختصاص دارد: چه کسی، چه چیزی، چه زمانی، کجا، چرا و چگونه. پرسشهایی مانند «چه کسی این محصول را میخرد؟» به کشف موانع و سناریوهای پنهان کمک میکنند.

برای ریشهیابی مسائل، از تکنیک پنج چرا و تحلیل علل استفاده کنید. حداقل پنج بار درباره موضوع «چرا» بپرسید یا برای هر پاسخ، سؤال «چه چیزی باعث ایجاد این مشکل میشود؟» را تکرار کنید تا به راهحلهای مطمئنتری برسید.
طوفان چهره و روش تصویر روشن
در «طوفان چهره»، اعضای تیم خود را جای یک رئیس، شخصیت خیالی یا فرد مشهوری مثل استیو جابز میگذارند و بررسی میکنند که او چگونه با مشکل برخورد میکرد. نسبت دادن ایدهها به فردی دیگر، تردید اعضا در بیان نظرهایشان را کاهش میدهد و موانع ذهنی مرتبط با بودجه و زمان را از بین میبرد.
در «روش تصویر روشن» که ژاکلین ساسمن پیشنهاد کرده است، اعضا چشمهایشان را میبندند و ارتقای یک محصول موجود را تجسم میکنند؛ مانند تغییر رنگ، اندازه، نمایشگر یا دوربین یک گوشی هوشمند. سپس یک نفر نسخه پیشرفتهتری را که در ذهن دارد شرح میدهد تا دیگران بر اساس آن، ویژگیهای جدیدتری را تصویرسازی و ثبت کنند.
تحلیل SWOT و تحلیل جای خالی
تحلیل SWOT تکنیکی استراتژیک برای ارزیابی صلاحیت ایدههاست و با آن بررسی میکنید که آیا یک ایده ارزش اجرا دارد یا خیر. برای این ارزیابی، چهار جنبه را به بحث بگذارید: نقاط قوت، یعنی برتری بر سایر ایدهها؛ نقاط ضعف، یعنی نقصهای خطرآفرین در اجرا؛ فرصتها، یعنی امکان سرمایهگذاریهای جدید؛ و تهدیدها، یعنی خطرات احتمالی راهاندازی.

در تکنیک «تحلیل جای خالی»، ابتدا وضعیت فعلی و وضعیت مطلوب را روی تخته بنویسید. مثلاً در حال تولید ساعت هوشمند هستید و میخواهید به تولید ردیاب تناسب اندام برسید. سپس موانع میان این دو وضعیت را فهرست کنید و برای هرکدام راهحلی بیابید.
بارش فکری آنلاین (شبکه مغزی)
بارش فکری آنلاین برای تیمهای دورکار کاربرد دارد و در یک فضای مرکزی اجرا میشود. اگر اعضا در یک منطقه حضور دارند، میتوانند در چتروم پروژه یا اسلک بهطور همزمان ایدهپردازی کنند. برای تیمهای پراکنده در مناطق مختلف، ایجاد سندی در گوگل داک (Google Doc) امکان ثبت غیرهمزمان ایدهها را فراهم میکند. میتوان هویت افراد را ناشناس نگه داشت تا اعضا ایدههای خود را آزادانهتر بنویسند. سپس جلسات جداگانهای برای نقد و برنامهریزی برگزار میشود.
مزایا و چالشهای رایج در طوفان فکری
طوفان فکری در ظاهر ساده است، اما اجرای آن ریزهکاریهای زیادی دارد. جلساتی که بدون آمادگی و مدیریت صحیح برگزار شوند، نتیجهای جز اتلاف وقت و ایدههای ناتمام نخواهند داشت. شناخت فایدههای این روش و موانع احتمالی آن به هدایت درست جلسه کمک میکند.
فایدههای بارش فکری برای تیم و سازمان
برگزاری جلسه طوفان فکری در محیطی باز و بدون قضاوت، همه اعضای گروه را به مشارکت فعال تشویق میکند. در این فضا، تجربههای شخصی و کاری افراد با یکدیگر ترکیب میشود و همافزایی حاصل از آن به شکلگیری راهحلهای تازه میانجامد.
چون اعضای تیم خودشان در شکلگیری ایدهها نقش داشتهاند، راحتتر بر سر گزینه نهایی توافق میکنند و تعهد بیشتری به اجرای آن نشان میدهند. شکلگیری حس طنز، رفاقت و همکاری در طول جلسه نیز رضایت شغلی را بالا میبرد و پیوستگی میان اعضا و سازمان را تقویت میکند.
موانع و آفات جلسات طوفان فکری
اگر جلسه طوفان فکری بهدرستی مدیریت نشود، سه چالش اصلی مانع رسیدن به نتیجه کاربردی میشوند:

- مشارکت نامتعادل: تسلط افراد برونگرا و پرحرف بر فضای گفتوگو باعث میشود فرصت برابر برای شنیده شدن نظرهای اعضای آرامتر از بین برود.
- اثر لنگر انداختن (Anchoring): ذهن گروه به چند ایدهای که در ابتدای جلسه مطرح شدهاند گره میخورد و اعضا به سراغ تولید راهحلهای تازه و متفاوت نمیروند.
- سکوتهای طولانی و ناخوشایند: وقتی شرکتکنندگان بدون آمادگی قبلی و آگاهی از موضوع وارد اتاق میشوند، جلسه با مکثهای طولانی و بیپاسخ ماندن سؤال اصلی روبهرو خواهد شد.
برای رسیدن به راهحل عملیاتی، پیش از جلسه هدف را روشن به اعضا اعلام کنید. تکنیک متناسب با ویژگیهای تیم را به کار بگیرید؛ مانند مغزنویسی برای تیمهای کمحرف یا شبکه مغزی برای تیمهای دورکار. پس از غربالگری ایدهها نیز حتماً یک نفر را مسئول پیگیری و اجرای راهحل نهایی کنید.