درباره carlos santana
کارلوس سانتانا (Carlos Santana) در سال ۱۹۴۷ در شهر آوتلان د ناوارو در ایالت خالیسکو مکزیک به دنیا آمد. او در خانواده‌ای آشنا با موسیقی رشد یافت و نخستین آموزش‌های موسیقی را از پنج‌سالگی از پدرش، خوزه سانتانا که نوازنده‌ای ماهر در سبک سنتی «ماریاچی» بود، با ساز ویولن فراگرفت. سانتانا در هشت‌سالگی به نواختن گیتار روی آورد و در نوجوانی، پس از نقل مکان خانواده به شهر مرزی تیخوانا، برای کسب درآمد در کلوپ‌های شبانه محلی به نوازندگی پرداخت؛ دورانی که او را به‌طور عمیق با موسیقی اصیل بلوز آمریکایی و آثار نوابغی چون بی. بی. کینگ و تی-بون واکر آشنا کرد. نقطه عطف نوجوانی او در اوایل دهه ۱۹۶۰ با مهاجرت به سان‌فرانسیسکو رقم خورد؛ شهری که در آن سال‌ها مرکز خروش جریان‌های ضدفرهنگ و پیوند سبک‌های گوناگون موسیقی بود و بستری ایده‌آل برای شکوفایی خلاقیت‌های او فراهم ساخت.
سانتانا در اواخر دهه ۱۹۶۰ گروه «سانتانا بلوز بند» را در سان‌فرانسیسکو پایه‌گذاری کرد و شالوده سبکی انقلابی را پی ریخت که راک روان‌گردان و بلوز غربی را با ریتم‌های کوبه‌ای آفریقایی-لاتین پیوند می‌زد. لحظه پرتاب و درخشش جهانی او در فستیوال تاریخی «وودستاک» در سال ۱۹۶۹ رقم خورد؛ جایی که اجرای نفس‌گیر و پرشور قطعه «قربانی روح» (Soul Sacrifice)—پیش از آن‌که حتی نخستین آلبوم گروه به بازار بیاید—تماشاگران را مبهوت کرد و نام سانتانا را بر سر زبان‌ها انداخت. انتشار نخستین آلبوم گروه و سپس شاهکار تاریخی «آبراکساس» (Abraxas) در سال ۱۹۷۰، با قطعات جاودانه‌ای چون Black Magic Woman و Oye Cómo Va، جریان نوین «راک لاتین» را در سراسر دنیا تثبیت کرد و الگوی تازه‌ای از ادغام ریتم‌های محلی با موسیقی جریان اصلی ارائه داد.
در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، سانتانا به جستجوی ابعاد عمیق‌تری از معنا و تنوع صوتی پرداخت. او با گرایش به مکاتب معنوی شرقی و همکاری با اسطوره‌های سبک جز-فیوژن نظیر جان مک‌لافلین، به خلق آثاری مفهومی با تمرکز بر پروازهای فکری و بداهه‌نوازی‌های عرفانی روی آورد. با وجود افت مقطعی محبوبیت تجاری در دهه‌های بعد، شگفت‌انگیزترین نقطه بازگشت کارنامه او در سال ۱۹۹۹ با آلبوم تاریخی «فراطبیعی» (Supernatural) رقم خورد. این آلبوم با قطعات پرفروشی مانند Smooth و Maria Maria موفق به کسب ۹ جایزه گرمی در یک شب شد، چندین رکورد جهانی را جابه‌جا کرد و نشان داد که اصالت صدادهی ساز او می‌تواند با نسل‌های تازه و موسیقی معاصر پاپ و هیپ‌هاپ نیز پیوندی خارق‌العاده برقرار کند.
آنچه کارلوس سانتانا را به یکی از متمایزترین و نام‌دارترین گیتاریست‌های تاریخ موسیقی تبدیل کرده، لحن و امضای صوتی بی‌همتای او موسوم به «صدای آوازخوان گیتار» است؛ تکنیکی متکی بر کشش نغمه‌ها (سستین بالا)، جمله‌بندی‌های ملودیک سرشار از احساس و قرار دادن ریتم‌های پرکاشن در متن درام راک. او با ورود به تالار مشاهیر راک اند رول و ثبت ده‌ها جایزه معتبر بین‌المللی در کارنامه خود، ثابت کرد که موسیقی فراتر از مرزهای جغرافیایی و نژادی، زبانی برای صلح، آگاهی و پیوند عاطفی میان انسان‌هاست؛ هنرمندی که با هر زخمه بر سیم‌های سازش، پل ارتباطی قدرتمندی میان ریشه‌های بومی مکزیک و شور بی‌پایان راک مدرن بنا نهاده است.