Melanie Du Preez

اینجا یک چیز درباره روانشناس بودن که تخصصش در مغزهای نوردیورژنت است: من نیز یکی دارم. به‌ویژه AUDHD. اوتیسم و ADHD در حالی که من قرار است کارشناس شما باشم، در ذهن من رقص متضادی دارند. طی 25 سال گذشته، من در روانشناسی بالینی مشغول به کار بوده‌ام - کار با اختلالات تغذیه، تروما، بزرگسالان نوردیورژنت و افرادی که تمام زندگی‌شان به آن‌ها گفته می‌شده "زیاد" یا "کم" هستند. متوجه شدم که در حال جمع‌آوری مردم خودم بوده‌ام. من تکنیک‌های درمانی مبتنی بر شواهد (ACT، DBT، ذهن آگاهی) را آموزش می‌دهم که برای مغزهایی که مطابق دستورالعمل‌های نرمال عمل نمی‌کنند، تنظیم شده‌اند. من چیزهایی را که یاد گرفتم، صرفاً در نظریات نمی‌آموزم؛ بلکه استراتژی‌هایی را آموزش می‌دهم که واقعاً نیاز دارم تا عمل کنم - یعنی آن‌ها عملی، واقع‌بینانه و برای مغزهایی طراحی شده‌اند که متفاوت کار می‌کنند. دروس من شامل: تسلط بر AUDHD (چرا که اوتیسم + ADHD تنها داشتن هر دو نیست - بلکه تعامل آن‌هاست) ACT برای AUDHD (انعطاف‌پذیری روان‌شناختی برای مغزهایی که ناپایدار اما پخش‌شده‌اند) DBT برای تنظیم احساسات نوردیورژنت (وقتی احساسات با صدای بلند اتفاق می‌افتند) و ... با من بپیوندید اگر که خسته‌اید از مشاوره‌هایی که با مغز شما هم‌خوانی ندارد.